کسایی مثل من دل اونا رو می شکنن واونا روز به روز عزیزتر وعزیزتر میشن...اما ما روز به روز ذلیل تر وذلیل تر...

روزگار من،فکر می کردم تو همه چیزو به من یاد دادی اما نمی دونستم هنوز چیزایی باقیه هنوز یاد نداده بودی که با قانون طبیعت نمی شه جنگید ...من یه عمر جنگیدم تا آدم خوبه بشم ...اما نمی دونستم من یه آدم بدم ...وهر چه قدر با روزگار بجنگم  بیشتر سرم به سنگ می خوره....

نمی دونستم گناهکار گناهکاره و هیچوقت بخشیده نمی شه...و من یه گناهکارم ...محکوم به این که هر روز ماجرای گناهم رو هزار بار برای خودم تعریف کنم و فراموش نکنم که من چی کار کردم ....

فرموش کرده بودم گفتم که فراموشت می کنم چرا وقتی می خوام همه چیرم فراموش بکنم باید یه غریبه از راه برسه و بهم بگه تو بچه ای ...نفهمی....خدا کنه تا آخر عمر غصه بخوری ووقت واسه عاشقی نداشته باشی....

عزیزم به خدا خودتم می دونستی که نمی خواستم دلت بشکنه....نمی دونم ....یادم نمی یاد سر عشقم چی اومد ....اون همه محبتم کجا رفت .....من همونی هستم که میگفتم اگه یه روز بفهمم دوسم نداری  خودمو می کشم ....اما چی شد الان حتی نمیخوام ببینمت...چرااز با تو بودن حالم به هم میخوره....آخه چرا....خدایا ....تو اون چند روز چه اتفاقی افتاد...یادم نمیاد....

خدایا مگه نمی گن که تو می بخشی ....مگه خودت نگفتی من می بخشمت ...پس کو ؟چرا منو نمی بخشی...چرا تموم نمی شه ...من که ازت می خوام.....