دیگه تصمیم خودمو گرفتم دیگه کافیه دیگه همه چیزو فراموش میکنم همه چیرو و فقط به اون شهری که پشت دریاهاست فکر میکنم و به این که قایقی بسازمو از اینجا برم اما این مدتی که اینجام باید، باید بهترین نقش ممکن رو از خودم به جا بگذارم... من خیلی وقتا یادم میره که خدایی بالا سرمه که من بندشم آره بندش چه کلمه ی قشنگی بنده ی خدا بودن خیلی قشنگه بنده ی کسی که خیلی بزرگه بنده ی کسی که از همه بیشتر دوست داره از همه حتی از مادرت و تو رو می بخشه واونم لحظه ها رو میشماره تا به اون شهر پشت دریا ها بری چون میدونه اینجا داری عذاب میکشی و آب می شی اما می خواد ببینه تو ،تو چقدر دوسش داری آیا اونقدر دوسش داری که به هر کاری که ازت خواسته عمل کنی تو می گی دوسش داری ولی باید اینو نشون بدی به همه ...تو باید بهش نشون بدی که اونقدر دوسش داری که به خاطر اون حاضری از عزیزات بگذری از هوسات بگذری از همه چیزت بگذری...همونطور که اون نشون داد و می ده به همه ولی اونا چشم دیدنشو نداره باید چشمامونو بشوریم تا اینو ببینیم اون هر روز هزار بار اینو به مانشون می ده ولی ماراحت از کنار این عشق بزرگ می گذریم با تموم بخششهاش تا حالا به بیمارستان سر زدی ببینی چه کسایی هستن که حسرت سلامتی تورو می خورن این سلامتی رو کی بهت داده این که هر روز صبح می تونی راحت بیدار شی می تونی بدویی نفس بکشی... اما اگه اون نمی خواست تو نمی تونستی این نهایت عشقه که می بینه تو داری کارای زشت می کنی اما به روت نمیاره عذابت نمی ده تا شاید آدم بشی و عشق اونو ببینی اون به عشق تو نیازی نداری این تویی که بهش نیاز داری یادت بنداز لحظه هایی که ازش خواهش می کنی عاجزانه...مگه نمی گی عشقت عشقه واقعیه نه هوس پس چرا نمی تونی عاشق خدات بشی آره چون نمی بینیش چون یه جنس مخالف نیست ...