تو می آیی اما کجا و کی نمی دانم!چه کنم جز شکستن بغض دلم،تا مرواریدهایی را از صدف چشمانم به عنوان روشنی راهت قرار دهم و هم امشب انگشتان خسته ام با مشق کردن نامت جان بگیرند دردی دارم که بیکران کویر هم تاب که تحملش را ندارد.در دنیایی که طلوع و غروبش،روز وشبش هیچ بویی از یاد تو و خدایت نبرده چه جایی برای ماندن.

 من می آیم و به همه ی ظلمت ها پایان می دهم

                                                              حضرت مهدی (عج)