تبليغاتX
مرگ خاموش - پشت دریاها

مرگ خاموش

همیشه غمگینترین لحظات را عزیزترین کسانمان به ما هدیه می دهند...

قایقی خواهم ساخت

 خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این خاک غریب

که در آن هیچ کسی نیست که در بیشه ی عشق

قهرمانان را بیدار کند

قایق از تور تهی

ودل از آرزوی مروارید

هم چنان خواهم راند

نه به آبی ها دل خواهم بست

نه به دریا

                                         ....

     پشت دریا ها شهری ست

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است

                                         ....

    پشت دریاها شهری ست

              قایقی باید ساخت...

 

    خدایا کمکم کن خواهش می کنم مگه دوسم نداری

+نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم اسفند 1386ساعت4:57 PMتوسط مرداب | |